Ölümün köpekleri ...

Ölümün köpekleri bile değiliz.
Köpek bekler sahibini,
Bekleyemeyiz biz oysa
Kesinleşecek bir gidişi.

En Derin Üzüntü

en derin üzüntü
arkasına yaslanmış biri için net görünür.

En derin üzüntü Yaşamaktır.
Ve inanın bana dostlarım, o çok korkulan yaşlılık bile bu kadar üzücü değildir.

Ölümün izinde...

Her halukarda,
İzini sürdüğüm Ölüm,
Beni en gidilmesi imkansız anda yakalayacak!

Dur! diyeceğim ...
O an,
...

Ruhsal

Zaman daima önüne bir şeyler koyar

yerli yersiz

Bulunduğun anı renkli ve doygun kullanamazsan

Kalmayacak değeri varlığının.

Uzun Adam

Türk Milletini sokağa dökecekler,
Türk Milletini savaşa sokacaklar,
Çok kan akıtacaklar
ve uzaktan öylece izleyecekler...

Bunun vebali üzerinedir uzun adam.

Şans

İnsanlarda şans unsuru kalıplaşmıştır. Bir konuda şanssız olduğunuzu düşünüyorsanız, muhtemelen o konuda daima şanssız olacaksınızdır. ve muhtemelen aynı konu sadece bir kez normal sonuç verdiğinde ise şansınızın yaver gittiğini düşüneceksiniz...

Hep tekrarlanarak yaşanacak hayat

Küçük bir çocukken dahi, yaşlanmak meraklısıydım.

Gecenin içinden, Not

Siyasi ciddi sorunlar var ve bunlar için hiçbirşey yapamamak can sıkıcı.

Orta vadede altından kalkılamayacak şeyler yaşanacak.

ve Converse giyen çok genç ölecek.

Mevlana'nın yanına göç etmeyi düşünenler Şehit sayılacak.

Uykusuzluk

Uyku problemi yaşadığımı sanmıyorum. Sadece fazla düşünmekten alamıyorum kendimi. Bu şekilde ne kadar daha devam ederim bilmiyorum. Ama sıkıntı değil, bunun problem olduğunu düşünmüyorum. İnsanlar ölüyor... hoş, benim uykusuzluğum ne denli problem çıkartabilir ki bana. Üstelik benim gibi yüzbinlercesi uyumuyor şu an. Gece çalışanları da hesap edersek, milyonlarca insan şu an uyanık.

Evet, uykum yok ve zararsız bir durum olduğunu düşünüyorum,
şimdilik...

Kitap

Yazılanların hepsi fuzuli.
Yazan yazmış...

Artık kim kimi ikna edebilir,
Gözle ve vicdanla tutulanlardan başka.

Ölüm kaygısının ayyuka çıktığı dönem;

Ne yaparsam yapayım bu duygu asla bastırılamayacak.

Sadece bir zaman susturabilirim. Ancak yine düştüğüm ilk anda sarıp sarmalayacak beni her yanımdan. Geceleri böylesi uykusuz kalmamın bir nedeni de, bu ölüm korkusudur.

Daha derinde… zamansızlık ve ağır zaman çekimi… kanırta kanırta ruhumu.

Ruhun gıdası, ölüme yapılan hazırlıktır bence.

Ve herkesin öğünü ve gıdası farklıdır.

Ben açlıktan kırılıyorum Tanrı’m !

Yardım et bana, Lütfen.

Ben.

Ölüm'e ...

Tam toparlandım dediğim gün...
Vurulduğumu hissettim.

Var'lıklı insanlar vardı çevremde,
Varolduğuna emin olduğum.

Ne var ki zaman,
Ne varlık tanır
Ne de yok eder.

Ölüm ile varolamıyorsan,
Asla yaşamamışsındır da ...

Beğeni

İnsan beğenmediği hiçbir şeyi,
Sindiremez.

Konusu her ne olursa olsun,
Beğeni'nin eksikliği,
Er ya da geç sonu getirir.

Seçimlerle dolu bir gezegende
Beğenecek ya da geri çekilecek sonsuz kere deneyim var.

Zorla bir şeye odaklanmayın,
yemeyin, içmeyin ve sürüklemeyin.
Bitirin!

Gerçek olan bu.

Mesafeler

insanlar belli bir mesafeye kadar yakınlaşmak için yaratılmış.
uzun süre bir arada, fikirsel değil ama bedensel temas halinde kaldıklarında
hemen bozulup, hurda tenekelere dönüşüyorlar.

burada kimin haklı, kimin haksız olduğunun ne önemi var?

Vazgeçiyorum

... ve sonunda vazgeçiyorum tüm iddalarımdan !

Bu hayatın süregelen,
sürükleyici ve aynı zamanda sonsuz acı veren tüm bahislerinden
çekiyorum kendimi.

Çünkü ancak sonsuz bir vazgeçiş yaşatır bizleri...

Sinema Koltuğu

Bir yerde, bir şeyler ters gitmeye başladığı zaman,
Eskiden daha fazla üzerine giderdim...

Artık ters giden şeyin,
Aslında düz akan bir zaman olduğuna inanıyorum sadece.
Sadece olması gerekenler oluyor,

ve ben merakla bekliyorum
tıpkı bir sinema koltuğunda oturur gibi...

Korku

Korkulu gecelerin başında,
İnsan geçmişinden bir hayaletle karşılaşır aslında...

O en kötü günlerinin kabusu
Hissettirir kendini
Ilık bir meltem gibi...

Saçmalamak

Bu uykusuz geceler, herşeyi daha anlamsız kılıyor...

Üniversite birinciliğine ya da futbol sahasında topu 90 a takmaya benzemiyor hayat...

Tiyatro Sahnesine ise hiç benzemiyor.

İnsanı çok kırıyor,

Çok saçmalatıyor.

Belli değil mi...

Özel olan

Nefesimin yetmediğini hissediyorum, bazen.
Ama bunun aynı zamanda tüm insanlar için geçerli, bazı anlar/dönemler olduğunu da biliyorum.
Öyleyse, acı bile bana özel değil...

Bana özel ne var, henüz bilmiyorum.
Belki de öptüğüm son kadından ibaretim...

Belki de..

Kırılgan

Güç kimin elindeyse, ipler boynuna sıkı sıkıya dolanmıştır.
Oysa ben öyle miyim?...

Özgür irade, boynum bir kuğu gibi...
Esmer ve kırılgan.

Faraza bir not...(anlıktır)

Aynı düşüncelerin içindeyim.
Kendini tekrar eden düşünceler.

Sufi bir kehanete vermeden önceki son senem olmalı bu sene.
Acılar ancak o zaman diniyor
ve adına umut denen o koca yanılsama,
o zaman kırıyor yansımalarını...

Çünkü aynalar insanın eti oluyor,
Tanrı'dan sonra.

Hep en başa

İçine düştüğüm durum, aslında çıkmayı düşünmekten çok,

Siktirip gitmek istediğim bir durum…

Tamam artık, çok yaşadım;

Bu kadarı yeter!

İşte gördük göreceğimizi

Yazarak ve yaşayarak pislendik.

Buna itirazı olan?

-   Var

- kimdir o?

- e tabi ki Ben.

2011 Bizi konuşmuyor

Hissedilenin aksine, insan bazen gördüklerinden ibarettir.

Fakat yine de kurtulamaz çoğu zaman hislerinden.

İşte tam bu noktada;

Yeni senenin bizi konuştuğunu düşünmüyorum.

Düşünmüyorum çünkü herşeyin anlamını yitirdiğini düşünüyorum gün geçtikçe,

Gün geçtikçe azar azar yaklaşıyoruz daha derin kaygılara...

Ama ne önemi var!

Yaşayıp öleceğiz mutlak,

Ölüm bizi güzel karşılasın, 

Yeterli...