Sinema Koltuğu

Bir yerde, bir şeyler ters gitmeye başladığı zaman,
Eskiden daha fazla üzerine giderdim...

Artık ters giden şeyin,
Aslında düz akan bir zaman olduğuna inanıyorum sadece.
Sadece olması gerekenler oluyor,

ve ben merakla bekliyorum
tıpkı bir sinema koltuğunda oturur gibi...

Korku

Korkulu gecelerin başında,
İnsan geçmişinden bir hayaletle karşılaşır aslında...

O en kötü günlerinin kabusu
Hissettirir kendini
Ilık bir meltem gibi...

Saçmalamak

Bu uykusuz geceler, herşeyi daha anlamsız kılıyor...

Üniversite birinciliğine ya da futbol sahasında topu 90 a takmaya benzemiyor hayat...

Tiyatro Sahnesine ise hiç benzemiyor.

İnsanı çok kırıyor,

Çok saçmalatıyor.

Belli değil mi...

Özel olan

Nefesimin yetmediğini hissediyorum, bazen.
Ama bunun aynı zamanda tüm insanlar için geçerli, bazı anlar/dönemler olduğunu da biliyorum.
Öyleyse, acı bile bana özel değil...

Bana özel ne var, henüz bilmiyorum.
Belki de öptüğüm son kadından ibaretim...

Belki de..