Baki Kalan Yalnızlıktır, Yorgunlukta Olabilir

Gecenin bir vakti...
benden aykırı bir şekilde  hareket eden, isyan eden göz kapaklarıma söyleyecek tek sözüm yok.
Çünkü onların seçimi değildi, bu dünyayı bu şekilde nesnel bir varoluştan izlemek.

Bir şerefsizin, bir orospunun, bir üçkağıtçının, bir kalleşin, bir kadir bilmezin gözleri de olabilirlerdi.
Ama olmadı...

Üzgünüm 'Gözlerim'
Kahverengi kadar sıradan olsan da,
Bu acıyı benimle birlikte çekeceksin.
Ama bil ki,
Beni de tamamlayan Sensin Gözlerim!

Çünkü Gözler Yalan söylemez.

Herhangi bir geceye not

Ölmek hissinin ayyuka çıkmasından başka bir şey değil bu yalnızlık, bu kuru bekleyiş.
Bu boktan gece ve ardı...
İşte göz göre göre ölüme yaklaşıyoruz gün be gün.
Hiç bir sesin ve tenin ve bedduanın işe yaramayacağı o mutlak güne
Uzak gibi duran 'an' meselesi !

Söz konusu kişinin kendi hazin sonu ise, hiçbir sosyal ideal, ülkü ve kişinin özelindeki hiçbir şehvet duygusu insanı bulunduğu çukurdan hareket ettiremez.

Vicdanıyla yönetilen kişinin zaman çizelgesinde hükmü sıfırdır.
Yaşamasına gerek yoktur, ama yaşayacaktır, soluklanacaktır ve hücrelerinin tamamını elegeçirecek olan Yüksek Bilinç son kertede kişiyi sessizliğe terkedecektir.

En güçlü yanım, zamanım
Şimdi sürüklenmekte, herşeyi tüketmiş,
Belki de ihtimalsizlikler Okyanusunda çaresizce...