Ölmek hissinin ayyuka çıkmasından başka bir şey değil bu yalnızlık, bu kuru bekleyiş.
Bu boktan gece ve ardı...
İşte göz göre göre ölüme yaklaşıyoruz gün be gün.
Hiç bir sesin ve tenin ve bedduanın işe yaramayacağı o mutlak güne
Uzak gibi duran 'an' meselesi !
Söz konusu kişinin kendi hazin sonu ise, hiçbir sosyal ideal, ülkü ve kişinin özelindeki hiçbir şehvet duygusu insanı bulunduğu çukurdan hareket ettiremez.
Vicdanıyla yönetilen kişinin zaman çizelgesinde hükmü sıfırdır.
Yaşamasına gerek yoktur, ama yaşayacaktır, soluklanacaktır ve hücrelerinin tamamını elegeçirecek olan Yüksek Bilinç son kertede kişiyi sessizliğe terkedecektir.
En güçlü yanım, zamanım
Şimdi sürüklenmekte, herşeyi tüketmiş,
Belki de ihtimalsizlikler Okyanusunda çaresizce...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder