İz

Sırılsıklam Aşk'ların içinden geçerek ömür
Bir ahşap yorgunluğu ile demlenir yalnızlıktan ölesiye
Küf ve korku ile...

Kelimeler seni terkettiğinde anlarsın!
Daha derin bir acının iz'lerini taşır yüzün
O yüz ki Sana en mahrem Aşk'tan hediye
Bilemezsin arkadaşım, bilemezsin...

Yüzün neyin İz'lerinden yoğrulur bilemezsin
Bir katil ararsın gecenin o dipsiz sikindirik seslerinde
Sade Gece...
İçin içini yer bulamazsın...

Bu hayatta ne varsa aranmaya ve aramaya dair,
Bulunamamıştır çünkü
Bir şey arama sende

Varacağın noktada
Karanlığı bulacaksın.
Salt karanlık bir yeni uyanışı...

Ölüm.